Хакейная пляцоўка на месцы Камароўкі

1 красавіка ва ўсіх людзей свету з’яўляецца легальная магчымасць пажартаваць. Вялікая колькасць розыгрышаў і жартаў звальваецца на нас з усіх бакоў. Сродкі масавай інфармацыі не выключэнне.
Нават сур’ёзныя выданні ў гэты дзень імкнуцца неяк адыйсці ад штодзённых тэмаў і крыху пажартаваць над сваімі чытачамі.

Еўрарадыё вырашала падняць архівы беларускай прэсы і даведацца, якім чынам рэдакцыі разыгрывалі сваіх чытачоў у гэты дзень.

Часам трапляліся нават экзатычныя жарты. Распавядае шэф-рэдактар
“Народнай волі” Святлана Калінкіна, пра выпадак, які адбыўся, калі яна
займала пасаду намесніка галоўнага рэдактара “Беларускай дзелавой газеты”:

“У нас быў выпадак, калі мы напісалі пра тое, што каля Віцебскай ГЭС,
дзе рэшткі энергіі, цяпло вырашылі расходаваць такім чынам, што вада ў
бліжэйшым возеры стала цёплай і туды завезлі бегемота.

Але справа і
праблема ў тым, што гэтага бегемота зараз няма чым карміць і ён нават
можа загінуць. Вось пасля такога розыгрышу нас завалілі і званкамі, і
лістамі, і, нават грошы прапаноўвалі. Людзі сапраўды паверылі, што там
жыве бегемот, і сапраўды хацелі яму дапамагчы. Вельмі-вельмі на нас
тады абурыліся і хацелі падаваць у суд, і пагражалі віцебскія гарадскія
ўлады.

Я так разумею: яны, прачытаўшы ў газеце гэтую навіну, вырашылі,
што вось яны не ведаюць пра тое, што робіцца ў іх горадзе, і самі
пачалі разбірацца з гэтым бегемотам, які не існаваў. Але ў суд усё ж не
падавалі. Усё ж такі нейкае пачуццё гумару ў іх ёсць”.

Газета “Гастраном” таксама раней жартавала над сваімі чытачамі, але
зараз выданне больш гэтага не практыкуе. Распавядае галоўны рэдактар
газеты “Гастраном” Ігар Данілаў:


“Напрыклад, мы пісалі, што ў метро будуць кампосцеры ў цягніках, можна
будзе там квіткі штампаваць. Тэлефанавалі, казалі, што нічога не
ўсталявалі: чаму? Калі? І гэтак далей…

Было ў нас яшчэ паведамленне,
што школа гейш у нас адчынілася, што можна стаць гейшай і з’ехаць
працаваць у Японію. Таксама былі цікавыя званкі.

Дзяўчыны пыталі, дзе
гэта, не маглі знайсці. Зараз мы ўжо народ не палохаем, зараз і так
такая цікавая сітуацыя ў краіне – гэта ўжо небяспечна. Зараз смешная
ўся праўда, якая ў газетах напісана”.

Зразумела, што спартыўныя выданні жартавалі ў спартыўным кірунку. Пра
самы яскравы жарт на сваіх старонках, расказавае аглядальнік газеты
“Прессбол” Сяргей Шчарко:


“Самы яскравы – гэта тады, калі мы аб’явілі, што па шматлікіх просьбах
супрацоўнікаў Камароўскага рынку іх пераносяць у Ждановічы. А на
Камароўскім рынку будзе будавацца хакейная пляцоўка. Дзе будуць
займацца хакейная зборная і дзе будзе адкрытая зборная Беларусі па
шорт-трэку, і там аб’яўляўся набор у гэтую зборную.

Шорт-трэк – гэта
алімпійскі від спорту, калі канькабежцы бегаюць унутры хакейнай
пляцоўкі. А калі ўлічыць наш менталітэт, у нас жа як звычайна кажуць,
калі спартоўцы дрэнна выступаюць: у іх не хапае агню ў вачах.

Вось у
гэтую зборную набіраліся людзі, скажам так, фізічная форма не мела
значэння, ім павінны былі плаціць стыпендыю 500 долараў, замежныя
выезды, а самае галоўнае патрабаванне было – каб яны былі патрыётамі
Беларусі і ў іх быў агонь у вачах.

Мы пакінулі тэлефон, на які званіла
велізарная колькасць людзей самага рознага ўзросту, гатовых запісацца.
Але ж самае галоўнае – былі абураныя званкі працаўнікоў Камароўскага
рынку, якія казалі: мы ніякіх адкрытых пісем не пісалі, з просьбамі,
каб нас перанеслі і каб тут развіваўся шорт-трэк”.

Рэгіянальныя выданні таксама маюць вопыт розыгрышу сваіх чытачоў.
Распавядае намеснік галоўнага рэдактара “Газеты Слонімскай” Сяргей
Чыгрын
:


“Некалькі гадоў таму на першага красавіка мы напісалі такую інфармацыю,
што па Шчары плылі даляры. Пасля публікацыі людзі прыходзілі на Шчару і
шукалі гэтыя даляры, дзе яны там плаваюць, ці яны там сапраўды ёсць.

І
пасля, праз нумар, мы апублікавалі, што гэта быў такі красавіцкі жарт.
Ну, рэакцыя… Па-першае, вельмі шмат людзей прыйшло на Шчару і там
шукалі даляры. А пасля былі тэлефонныя званкі, што ніхто з іх даляраў
не знайшоў”.


Тэма Камароўкі аказалася вельмі распаўсюджанай. Акрамя “Прессболу”
таксама да яе звярталася газета “Туризм и отдых”. Гаворыць галоўны
рэдактар выдавецтва “Рыф-тур” Наталля Плыткевіч:


“Гэта было тры гады таму. Мы зрабілі так: палова газеты была
нармальная, а палова перавёрнутая – ззаду пачыналася, і ўсе артыкулы
там былі з нейкімі жартамі. Напрыклад, Камроўку знясуць і на яе месцы
з’явіцца парк атракцыёнаў. І потым нам раз’юшаныя чытачы тэлеванавалі і
казалі, што вы такое сабе дазваляеце, як гэта Камароўкі не будзе?”