Дзмітрый Сакалоў-Мітрыч: Артыкул “Агідныя беларусы” ― не пра беларусаў

“Значыць, так. Ёсць такая нацыя ― беларусы. З гледзішча
банальнай эрудыцыі гэта тыя ж самыя рускія, толькі беларусы. Размаўляюць
па-нашаму, думаюць таксама, вось толькі пісьменства ў іх дзівацкае, але гэта
нічога. Адны лічаць, што мы мусім ім спачуваць, таму што ў іх Лукашэнка. Іншыя
ўпэўненыя, што мы мусім ім зайздросціць, ― ізноў жа, таму што ў іх Лукашэнка.
Насамрэч беларусы зусім не такія простыя, як падаюцца”
, ― так пачынае свой
артыкул “Агідныя беларусы” намеснік рэдактара “Русского репортёра” Дзмітрый
Сакалоў-Мітрыч
.

Беларусы ўспрынялі словы журналіста ўсур’ёз. І
пакрыўдзіліся. Што толькі не пісалі пра яго ў каментарах! Дасталося праз яго і
ўсім рускім людзям, залічваць сябе ў шэрагі якіх беларусы ну ніяк не жадалі.

“Калі шчыра, для мяне вялікая нечаканасць, што гэты артыкул
выклікаў такую рэакцыю ў Беларусі. Я быў хутчэй гатовы да таго, што апынуся
ворагам рускіх нацыяналістаў, а не беларускіх”
, ― здзіўляецца ў адказ на
пытанні Еўрарадыё Дзмітрый Сакалоў-Мітрыч.

Зараз журналіст знаходзіцца ў камандыроўцы ў Ірландыі. Ад
інтэрв’ю ён адмаўляецца. Але тое-сёе пра нашумелы артыкул пагаджаецца
распавесці па электроннай пошце:

Дзмітрый Сакалоў-Мітрыч: “Артыкул, зразумела, увогуле не пра
беларусаў, а пра прыроду ксенафобіі. Беларусы ў ім узятыя як прыклад нацыі,
найбольш блізкай і сімпатычнай рускім. Далей у гратэскнай форме апісваецца
гіпатэтычны прыступ параноі ― тым самым чытачу даецца зразумець, што для
нацыяналістычнай гістэрыі мае значэнне не аб’ект нянавісці, а сама нянавісць.
Мне шкада, што для пэўнай часткі аўдыторыі прыём засланіў сутнасць артыкула”.

Атрымліваецца, мелі рацыю тыя чытачы, якія палічылі
публікацыю сцёбам, а згадку пра беларусаў у ёй ― не ксенафобскім жэстам, а
пралічаным мастацкім прыёмам. Што праўда, ад закідвання тухлымі памідорамі гэта
маскоўскага журналіста не ўратавала.

Фота: Антон Карлінер, Сиб.фм.