Vinsent: Хачу канкурэнцыі!

Пра "жывы" склад і новы альбом

Еўрарадыё: Твой
выступ падчас акустычнага “Тузіна” выклікаў шквал пазітыўных водгукаў. Рэпер Vincent
быў адкрыты наноў як выдатны “жывы” выканаўца. Ці збіраешся ты і надалей
працаваць у “жывым” фармаце?

Vinsent: Так, канешне, нездарма ж я збіраў “жывы” склад! І мы
будзем альбом запісваць у такім складзе. Спадзяюся, яго хутка падрыхтуем і ўвосень
прыступім да запісу.

Еўрарадыё: Чаму ты
звязаўся менавіта з гэтымі музыкамі?

Vinsent: Складана сказаць, чаму дакладна. Напэўна, першы
паказчык тое, што яны прафесіяналы. Гэта самае галоўнае. Так, магчыма, супала
нешта, і мы з імі пазнаёміліся, менавіта з гэтымі музыкамі. Але яны мяне
задавальняюць па сваім прафесійным складніку, у нас усё атрымліваецца, гледачу
падабаецца. Пакуль што будзем працаваць у гэтым складзе і нікога не будзем
выганяць, хаця, магчыма, каго-небудзь за правіны якія-небудзь і пагонім.

Еўрарадыё: У вас
так усё сур’ёзна?

Vinsent: Так. Калі карма вырастае ў нейкага чалавека да пэўнага
паказчыка, то мы яго выганяем. Бывае, скідваем са скалы.

Vinsent падчас вялікага жывога канцэрта ў Рэактары ў красавіку

Еўрарадыё:
Распавядзі пра будучы альбом. Такім чынам, увосень вы засядзеце за яго запіс.

Vinsent: Я спадзяюся, што восенню — не факт, што атрымаецца.
Таму што, як звычайна гэта бывае ў нас, — плануеш на восень, а выйдзе ён восенню
праз год.

Еўрарадыё: Апроч
таго, што гэта будзе “жывы” альбом, чым яшчэ ён будзе адрознівацца ад тваіх
папярэдніх прац?

Vinsent: Ён будзе адрознівацца ў першую чаргу гучаннем, ну і
тэкстава, я думаю, ён стане цікавейшым. Тэксты будуць правераныя, будуць
выбудаваныя пэўныя канструкцыі, то бок, будзе адбор. Я ўвогуле планую запісаць
песень 20, напрыклад, і ў альбом уключыць 12-13 кампазіцый. То бок, будзе адбор
і музычны, і тэкставы. Што да аранжыровак, я не ведаю, якімі яны атрымаюцца,
таму што гэта творчы працэс, і многія песні яшчэ нават не напісаныя – ёсць
тэксты, а аранжыровак пакуль няма. Але я думаю, што ў кожным разе альбом будзе
цікавым, бо няякасны альбом мы выдаваць не будзем. Не будзем спяшацца, канешне:
трэба, каб гэта было ўсё неяк своечасова, у эпоху. Я пакуль што не ведаю:
магчыма, мы будзем выкідваць некаторыя песні да альбома, кшталту сінглаў, а,
магчыма, увесь альбом адразу, то бок, маўчаць, маўчаць, маўчаць, а потым — НА
альбом!

Еўрарадыё: Ён будзе
выкладзены ў інтэрнэце?

Vinsent: Канешне! Я не лічу, што зараз трэба выдаваць альбом на
дысках і абмяжоўваць людзей. Гэта абсалютна бессэнсоўна, таму што наклады
дыскавыя маленькія, па-першае. Па-другое, навошта гэта рабіць — абмяжоўваць —
ён будзе ў інтэрнэце ў любым выпадку: выдасі ты яго на дысках, а праз гадзіну
пасля рэлізу ён будзе ўжо на торэнтах вісець. Дык лепей адразу заліць яго, каб
людзі пампавалі і атрымлівалі асалоду. Я таксама так раблю. Магчыма, нам трэба
ісці да нейкай аплаты за інтэрнет-рэлізы, як тое прынята на Захадзе. Я зараз,
напрыклад, бясплатна альбомы сам спампоўваю. Мне трошкі сорамна, але няма
сістэмы нейкай. Можа й ёсць, але ў нас не распаўсюджана.  Я б музыкам аддзякаваў нечым. Хаця зноў жа,
электронныя грошы, ісці ў банк, класці — то бок, не тое што шкада, клапотна.

Пра беларускі рэп 


Еўрарадыё: Што
цікавага зараз адбываецца ў беларускай рэп-плыні? Ці рухаецца яна ў нейкі бок?

Vinsent: Я лічу, што гэта мёртвы кірунак зараз, ён амаль што не
развіваецца чамусьці. Няма сур’ёзных артыстаў. Увогуле я ўсё гэта магу назваць
дзіцячым садком. Я лічу, што стан кепскі, блізкі да клінічнай смерці. Але  ёсць светлыя плямы, асабліва рэлізы беларускамоўных
выканаўцаў. Нешта з’яўляецца, але вельмі мала. Хацелася б больш, канешне, і
больш канцэртаў. І хочацца, каб гэтая плыня развіртуальвалася, бо яна ў
асноўным у інтэрнэце. Хочацца, каб яна выходзіла да людзей, а яны сядзяць там
паміж сабою: “Зацані мой фул, оё-оё”, — міжсабойчыкі ладзяць і ўсё. Там за
інтэрнэтам таксама людзі! У сэнсе, яны толькі там і ёсць — за віртуальным
сецівам гэтым. Трэба вылазіць і ісці да людзей. Трэба граць канцэрты. Трэба
мець кантакт з публікай. Лічаныя адзінкі ў рэп-плыні могуць сказаць, што ў іх
ёсць нармальныя канцэрты, што ў іх ёсць публіка. Жанр, канешне, у глыбокім
застоі.

Еўрарадыё: А ці
варта варушыць гэтую плыню?

Vinsent: А я не ведаю…

Еўрарадыё: Ці,
можа, кірунак не надта блізкі па духу беларусам, ну і фіг з ім?

Vinsent: Ну, рок таксама афрыканцы стварылі… І што, нам усім
рухаць “Стары Ольса” і “Троіцу” толькі? Нейкія іншыя кірункі ж павінны быць!
Няхай музыкі думаюць, ці варта рухаць. Я кажу, што ёсць на дадзены момант. На
дадзены момант гэта дрыгва нейкая. Хацелася б, каб была пяцёрка такіх сур’ёзных
артыстаў, каторыя б выдавалі рэлізы , у каторых была б свая публіка, канцэрты і
г.д. Гэта б стымулявала, гэта б матывавала працаваць і нешта рабіць. Таму што я
гэтым займаюся вельмі сур’ёзна, я хачу, каб гэта было маёй прафесіяй. Фактычна,
зараз так гэта і ёсць — амаль што цалкам гэта і ёсць мой асноўны занятак. Але
мне не хапае канкурэнцыі! Я лічу, што кірунак варты, каб яго рухаць і
развіваць. А яны хай вырашаюць, ці будуць яны гэта рабіць. Я раблю проста
песні, я пішу песні, а як яны ўплываюць на культуру, развіваюць яны яе ці не, я
не магу сказаць. Ну, напэўна, развіваюць. Не ведаю. Для мяне гэта не самамэта.

Еўрарадыё: А якая твая
самамэта?

Vinsent: Мая самамэта — выказваць свае думкі праз свае песні.А
тое, на што яны ўплываюць далей у глыбокім сэнсе, — развіваюць яны хіп-хоп
культуру, не развіваюць — я не клапачуся пра гэта. Я не лічу, што артыст
павінен быць увогуле прывязаны да нейкіх ярлыкоў кшталту “ты развівай рэп, а я
развіваю фольк”. Рабі проста сваю музыку! Чамусьці ёсць такія катэгарычныя
людзі, якія кажуць, што “я — металіст, а ты — няверны”. Я метал сам слухаю,
напрыклад, час ад часу. Мне цікава паслухаць нейкую метал-песню і зразумець,
чаму аўтар менавіта так напісаў, адкуль вось гэтая дзесьці агрэсія, дзесьці
больш лайтовыя моманты. Я гэтую музыку не разумею, але агульныя флюіды адчуваю.
Мне цікава паслухаць. Я не крычу, што я — рэпер, я лічу, што гэта — кіданне ў
скрайнасці. Навошта? Проста рабі сваю музыку, а ўжо слухач, журналіст
вызначыць, што гэта за стыль, на што ты ўплываеш і г.д.

Vinsent падчас акустычнага "Тузіну" у Графіці 

Еўрарадыё: А што ты
ўвогуле слухаеш?

Vinsent: Я вельмі розную музыку слухаю. Апошнім часам індзі-рок,
напрыклад. Arctic
Monkeys
я люблю з заходняга. Ну, рэп я слухаю, канешне. Рэп —
гэта жанр, у якім вельмі важна разумець тэкст. На жаль, я па-англійску не
вельмі добра разумею, гаворка ідзе пра разуменне нават з акцэнтамі ўсімі ўсе
тэксты даслоўна, амерыканскія ці заходнія англамоўныя. Праўда, я не скажу, што
слухаю многа рэпу, але нешта для сябе падкрэсліваю ўвогуле ў гучанні і т.д.
Адтуль, з Захаду, па-першае, трэба браць гучанне. А сэнс у нас ёсць абсалютна
свой. Зараз на Захадзе сэнсавы складнік губляе моц у рэпе, і ва ўсім. Ужо
колькі гадоў чытаюць пра адно і тое ж, толькі трошкі нешта мяняюць. У прынцыпе,
там публіцы гэта цікава, хаця тэксты могуць быць абсалютна неглыбокімі па
зместу. У нас чамусьці лічыцца, што тэкст трэба пісаць глыбокім, ён мусіць быць
прадуманым, павінна быць выбудаваная структура. Там гэта прасцей. Я лічу, што
наш прыклад лепшы. У гэтым сэнсе нашая музыка тэкстава больш авангардная. Там
гэта больш масава, больш разлічана на масавага слухача. Таму ў іх трэба браць
гучанне — вось чаму трэба вучыцца нашым саўндпрадзюсарам, і слухаць, і чэрпаць
нешта для сябе музыкам. А тэкстава, я думаю, мы самі зробім не горш, прынамсі.

Еўрарадыё: У
інтэрнэце з’явіліся чуткі, што поп-спявак Аляксандр Патліс збіраецца запісаць з
табой сумесную песню…

І пра Патліса

Vinsent: Я ведаю Аляксандра Патліса. І была такая размова, каб
ці зрабіць нешта сумеснае з ім, ці, напрыклад, каб я яму зрабіў пераклад
якой-небудзь песні. Таму што я час ад часу пішу пераклады на беларускую мову
розным гуртам. Многія сутыкаюцца з такой штукай, што калі яны едуць у Еўропу,
напрыклад, выступаць, там не цікава англійская, руская мовы. У іх пытаюцца:
“Хлопцы, а вы адкуль? З Беларусі? А што вы спяваеце? Нам не цікава. Тут кожны
дзень гурты на такіх мовах спяваюць. Давайце на сваёй!” Дык вось. Я перакладаў
час ад часу, ну і мы з Патлісам гутарылі: ці перакласці, ці зрабіць сумесную
песню. Пакуль што гэтая справа плёну не мае. Не ведаю, што будзе. Магчыма, і
нічога не будзе.

Фота: www.ultra-music.com, www.generation.by